चक्रव्यूह भाग 9

चक्रव्यूह भाग 9: काळ मंत्राचा प्रवास

कालसर्प मंदिरातील लढाईनंतर मनिषा, सरला आणि पांडुरंग शास्त्री खेड्यात परतले, पण त्यांचं मन शांत नव्हतं. रक्तिकेचा पराभव आणि सर्पचक्राची शक्ती शांत करणं यामुळे त्यांना एक मोठा विजय मिळाला होता, पण त्या दगडी तावीजात सापडलेला **काळ मंत्र** त्यांच्या मनात नवीन प्रश्न निर्माण करत होता. हा मंत्र वेळ आणि अवकाशावर नियंत्रण मिळवू शकत होता, पण त्याचा वापर धोक्याने भरलेला होता. शास्त्रींनी सांगितलं होतं की कन्याशक्ती संप्रदायाच्या भ्रष्ट शाखेचा खरा नेता अजूनही जिवंत आहे, आणि तो या मंत्रांचा शोध घेत असू शकतो.

खेड्यातील शास्त्रींच्या घरात, मनिषाने त्या तावीजाला पुस्तकातून बाहेर काढलं आणि त्यावर कोरलेल्या मंत्राकडे पाहिलं. त्याचे शब्द विचित्र आणि गूढ होते, जणू ते विश्वाच्या गर्भातून आले असावेत. “ह्या मंत्राचा वापर करून आपण भूतकाळात जाऊ शकतो का?” तिने शास्त्रींना विचारलं. “जर आपण कन्याशक्ती संप्रदायाच्या मूळ उगमापर्यंत पोहोचलो, तर त्यांच्या भ्रष्ट शाखेचं रहस्य समजू शकेल.”

शास्त्रींनी गंभीर स्वरात उत्तर दिलं, “काळ मंत्राचा वापर शक्य आहे, पण त्यासाठी प्रचंड मानसिक शक्ती आणि शुद्धता लागते. जर तुमचं मन विचलित झालं, तर तुम्ही वेळेच्या भोवऱ्यात अडकू शकता, कायमचं.” सरलाने चिंतेने विचारलं, “पण जर आपण गेलो नाही, तर तो नेता या मंत्रांचा गैरवापर करेल. आपल्याला काहीतरी करावंच लागेल.”

काही विचारांनंतर, शास्त्रींनी मान्य केलं की काळ मंत्राचा वापर हा एकमेव मार्ग आहे. त्यांनी मनिषा आणि सरलाला तयार केलं, आणि एका शांत रात्री, त्यांनी मंत्रांचा जप सुरू करण्यासाठी तयारी केली. शास्त्रींनी त्यांना संरक्षण मंत्रांचे ताईत दिले आणि सांगितलं, “तुम्ही भूतकाळात गेल्यावर, कन्याशक्ती संप्रदायाच्या मूळ स्थापक, **महाशक्ती** नावाच्या स्त्रीला शोधा. तीच तुम्हाला मंत्रांचं खरं उद्दिष्ट सांगू शकेल.”

---

वेळेच्या भोवऱ्यात

मनिषा आणि सरलाने शास्त्रींच्या घरातील एका खोलीत मंत्रांचा जप सुरू केला. त्यांनी त्या दगडी ताविजाला मध्यभागी ठेवलं, आणि काळ मंत्रांचा उच्चार सुरू केला. त्यांच्या आवाजात एक गूढ शक्ती होती, आणि हळूहळू खोलीत एक चमकता भोवरा प्रकट झाला. त्याच्या आत असंख्य रंग आणि प्रकाश फिरत होते, जणू विश्वाचा इतिहासच तिथे दिसत होता. मनिषाने सरलाचा हात धरला, आणि त्या दोघींनी धाडसाने त्या भोवऱ्यात प्रवेश केला.

भोवऱ्यातून बाहेर पडताच, त्यांना एक प्राचीन गाव दिसलं, जिथे लोक रेशमी वस्त्रं आणि पारंपरिक गहने घालून फिरत होते. गावाच्या मध्यभागी एक भव्य मंदिर होतं, ज्यावर कन्याशक्ती संप्रदायाचं चिन्ह कोरलेलं होतं. मनिषाच्या मनात आश्चर्य आणि भीती यांचं मिश्रण होतं. “आपण खरंच भूतकाळात आलो?” तिने सरलाला विचारलं. सरलाने मंदिराकडे पाहिलं आणि म्हणाली, “हो, आणि आपल्याला महाशक्तीला शोधायचं आहे.”

त्या मंदिरात प्रवेशल्या, तिथे त्यांना एका तेजस्वी स्त्रीचं दर्शन झालं. तिच्या डोळ्यांत विश्वाची गहनता होती, आणि तिच्या हातात एक पुस्तक होतं—त्याच प्राचीन पुस्तकाची एक जुनी आवृत्ती. “तुम्ही कोण आहात, आणि का आलात?” तिने शांत स्वरात विचारलं. मनिषाने धैर्याने उत्तर दिलं, “आम्ही तुमच्या संप्रदायाच्या भविष्यातून आलो आहोत. तुमच्या मंत्रांचा गैरवापर होतो आहे, आणि आम्हाला त्यांचं रहस्य जाणून घ्यायचं आहे.”

महाशक्तीने त्यांच्याकडे काही क्षण पाहिलं आणि म्हणाली, “मंत्र हे विश्वाच्या मूलभूत शक्तींशी जोडलेले आहेत. त्यांचा उद्देश आहे सृष्टीचं संतुलन राखणं, पण मानवाच्या लोभाने त्यांचा दुरुपयोग होऊ शकतो. माझ्या संप्रदायात एक गट होता, ज्याने सृष्टी मंत्रांचा वापर स्वार्थासाठी केला. त्यांचा नेता, **कालदेव**, माझा शिष्य होता, पण त्याने माझ्या शिकवणीविरुद्ध बंड केलं.”

---

कालदेवचं रहस्य

मनिषा आणि सरलाला समजलं की कालदेव हाच त्या भ्रष्ट शाखेचा मूळ नेता होता. महाशक्तीने सांगितलं की कालदेवने सर्पचक्राचा वापर करून मंत्रांच्या शक्ती वाढवल्या होत्या, पण त्यामुळे अनेक आत्मे अडकले, आणि त्यातूनच वाड्यातील शापाचा जन्म झाला. “कालदेवचा आत्मा अजूनही जिवंत आहे,” ती म्हणाली. “तो वेळेच्या भोवऱ्यात लपलेला आहे, आणि तुमच्या काळात तो पुन्हा जागृत होण्याचा प्रयत्न करतो आहे.”

मनिषाने विचारलं, “मग आम्ही त्याला कसं थांबवू?” महाशक्तीने त्यांना एक नवीन मंत्र दिला—**प्रकाश मंत्र**. “हा मंत्र तुम्हाला कालदेवच्या अंधाराला नष्ट करण्याची शक्ती देईल,” ती म्हणाली. “पण त्यासाठी तुम्हाला तुमच्या मनातील सर्व संशय आणि भीती सोडावी लागेल.”

महाशक्तीने त्यांना सावध केलं की कालदेव त्यांच्या प्रत्येक हालचालीवर नजर ठेवतो आहे. तिने त्यांना त्या भोवऱ्यात परत पाठवलं, आणि मनिषा आणि सरला पुन्हा त्यांच्या काळात परतल्या. पण परतताच त्यांना एक धक्का बसला—शास्त्रींच्या घरावर हल्ला झाला होता, आणि प्राचीन पुस्तक गायब होतं. शास्त्री जखमी अवस्थेत जमिनीवर पडले होते. “तो आला होता...” ते कण्हत म्हणाले. “कालदेवची सावली... त्याने पुस्तक नेलं.”

---

नवीन धोका

मनिषा आणि सरलाला समजलं की कालदेवची शक्ती आता त्यांच्या काळात प्रकट झाली आहे. त्यांनी शास्त्रींना उपचारासाठी गावातील वैद्याकडे नेलं, आणि त्यांना सांगितलं की ते पुस्तक परत मिळवतील. पण त्यांच्या मनात एक प्रश्न होता—कालदेवने पुस्तक का नेलं, आणि त्याचा खरा हेतू काय आहे?

त्या रात्री, मनिषाने प्रकाश मंत्रांचा जप सुरू केला, आणि तिला एक दृष्टान्त दिसला—कालदेव एका गुप्त ठिकाणी पुस्तक उघडत होता, आणि त्यातून एक प्रचंड काळा भोवरा निर्माण होत होता. त्या भोवऱ्यातून असंख्य सावल्या बाहेर येत होत्या, ज्या विश्वाला गिळंकृत करत होत्या. मनिषाच्या मनात भीती निर्माण झाली, पण तिने स्वतःला सावरलं. “आपल्याला कालदेवला थांबवावंच लागेल,” ती सरलाला म्हणाली.

---

पुढे काय होईल?

मनिषा आणि सरला कालदेवच्या मागावर जाण्यासाठी तयार होतात, पण त्यांना एक रहस्यमय व्यक्ती भेटते, जी स्वतःला कन्याशक्ती संप्रदायाचा माजी सदस्य सांगते. ती त्यांना कालदेवच्या गुप्त ठिकाणाचा पत्ता देते, पण तिच्या हेतूंवर शंका आहे.

क्रमशः 

#स्वतःला शोधताना 

#गौरीहर्षल 

शब्दसंख्या: 770