Katharahasya ... कथारहस्य

#चिताभस्म भाग 8 पूर्वार्ध  त्या व्यक्तीला नमस्कार करून अर्जुनच्या वडिलांनी सगळ्यांना वाड्याच्या आत मध्ये घेतलं. एव्हाना बाकी सगळ्यांना जाग आली होती.  मुलं आता काहीशी सावरली होती.  पण सगळ्या मोठ्यांच्या मनात एकच प्रश्न होता....हे नेमके हरवले कोठे होते? कारण टेकडीच्या दुसऱ्या बाजूला ओसाड माळरान होतं. एकही गाव नव्हतं..... मग हा माणूस नेमका होता तरी कोण?  आता पुढे... काही वेळाने सावरल्यानंतर अर्जुनच्या वडिलांनी चहापाणी झाल्यावर सगळ्यांवरून नजर फिरवली. आणि मग त्या व्यक्तीकडे पहात ते म्हणाले, " भाऊ तुमचे खूप खूप आभार तुम्ही आमच्या लेकरांना आमच्यापर्यंत सुखरूपपणे आणलत. पोरं जेव्हापासून हरवली होती आम्हाला कुणाला तर काहीच समजत नव्हतं. सगळं काही वरच्याच्या भरवशावर सोडून दिलं होतं आम्ही. पण तुम्ही त्याच्या रूपातच आलात आणि आम्हाला आमची पिल्लं पुन्हा दिसली. "  " आभार कसले मानताय. ते माझं कर्तव्यच होतं. म्हणजे तुम्ही त्याच्या भरवशावर सोडून दिलं होतं ना? मग त्याच्या वतीने कुणीतरी त्याचं काम पूर्ण करणं सुद्धा गरजेचं होतं. होय की नाही? ते काम माझ्या वाट्याला आलं इतकच." तो माणूस ...

#चिताभस्म भाग 7 पूर्वार्ध चिनू आणि सुमेध तिच्या सेशन बद्दल बोलत असतानाच चीनूला झोप लागते. अन् त्यांचं बोलणं अर्धवट राहून जातं. पण बोलताना चीनने मांडलेले मुद्दे सुमेधला पटलेले असतात. तरीही चिनूला या सगळ्या प्रक्रियेतून जावं लागणार आहे याची त्याला आणि तिला सुद्धा कल्पना असतेच.  आता पुढे... चिन्मयीच्या बाबतीत ह्या गोष्टी सुरू झाल्या ते ती पंधरा वर्षांची असताना... तोपर्यंत तिचं आयुष्य सुरळीत चालू होतं. इतर मुलांप्रमाणे ती आनंदाने आपल आयुष्य एन्जॉय करत होती.  एके दिवशी चिन्मयी तिच्या घरच्यांसोबत प्रवासाला गेली होती.  ते जिथे गेले होते ते जरा बऱ्यापैकी अवघड ठिकाणी वसलेलं गाव होतं. तिथल्या एका वास्तू कलेबद्दल नुकतंच सोशल मीडिया वरती खूप काही दिसत असल्याने चिन्मयी आणि तिच्या भावाने तिथे जाण्याचा हट्ट धरला होता. मग हो , नाही करता करता घरातले सगळेच तयार झाले आणि ते त्या गावी राहण्याची सोय बघून सुट्ट्या घालवण्यासाठी गेले.  तिथे गेल्यानंतर त्यांना ते गावाकडचं वातावरण खूपच आवडलं. त्यांची सोय सुद्धा एका अतिशय छान वाड्यात झाली होती. तो वाडा ज्यांचा होता त्यांनीच सध्याच्या वातावरणाश...